Myśleć to co praw­dzi­we, czuć to co piękne i kochać co dob­re - w tym cel ro­zum­ne­go życia.

Słońce po­budza ludzkie twarze, do gry­masu na twarzy zwa­nym uśmiechem.

Kochać i być kocha­nym to czuć słońce z dwóch stron.

Możesz mieć naj­szer­szy uśmiech świata na twarzy, a i tak nie oszu­kasz roz­paczy, która kry­je się w Twoich oczach..

Piękno jest tym, co czu­jesz wewnątrz i co od­bi­ja się w twoich oczach.

Nie ma co się tak do sta­rości spie­szyć. Sa­ma przyj­dzie. [...] Spodziewa się jej człowiek, a mi­mo to czu­je się zas­koczo­ny. Nie ma w człowieku zgo­dy na starość.

Rodzi­na to jest coś naj­ważniej­sze­go, nie można jej bez­karnie założyć, a po­tem bez­karnie odłożyć, zlik­wi­dować,nie pa­miętać, nie czuć się zo­bowiąza­nym, rodzi­na to jest coś świętego.

Naj­pewniej­szym spo­sobem, by czuć się szczęśli­wym, to spra­wić, by ktoś in­ny był szczęśliwy.

...jakże trud­no się śmiać, z oczy­ma pełny­mi łez...

Bo na życiowej drodze spo­tyka­my al­bo małe ka­myczki al­bo głazy , które trze­ba ja­koś przes­koczyć. Tak jest bez różni­cy ja­ki kieru­nek wskaże nam życiowy drogowskaz.

Uciekać "od cze­goś" można w do­wolną stronę. Dążyć "do cze­goś" trze­ba w kon­kret­nym kierunku.

Szczęście niekiedy jest na wy­ciągnięcie dłoni,trud­no jed­nak je dos­trzec pat­rząc na życie przez łzy strat i nies­pełnionych marzeń.