Miłość,to ser­ca krzyk najgłośniejszy co duszę na wskroś przeszy­wa- nieraz zbyt wcześnie i ta łza,co na dnie ser­ca śla­dy maluje boleśnie

Ma­luj swo­je słowa naj­ciep­lej­szy­mi bar­wa­mi tęczy a zo­baczysz dla ilu is­tot staną się bal­sa­mem duszy.

Ko­lor oczu ma­luje nam na­tura, ale to miłość ok­rasza je ma­gią i blaskiem.

"Bądź od­ważny. A jeżeli nie jes­teś, uda­waj, że jes­teś. Nikt nie zauważy różni­cy" ~ M.Gogol

Cza­sem ciep­lej jest przy zachmurzo­nym niebie, a zim­niej w słoneczny dzień.

Praw­da jest jak światło. Trze­ba się do niej stop­niowo przyz­wycza­jać, inaczej oślepi.

Nadzieja za­pala się jak długo wycze­kiwa­na pier­wsza gwiaz­da na niebie i cho­ciaż później roz­my­wa się w świet­le dnia, jej blask jeszcze długo og­rze­wa nasze serca.

Gdy za­palasz zorzę nadziei w ciem­ności ludzkiego ser­ca, może zdarzyć się, że od­naj­dziesz w jej blas­ku światło swo­jej duszy.

Bądź dla siebie la­tar­nią, która oświet­la twą drogę i nie poszu­kuj światła po­za sobą.

Wpat­ruj się w niebo i śpiewaj z ra­dości, gdyż słońce otu­la cię ciepłem i op­ro­mienia światłem - za darmo.

Na­wet jeśli niebo zmęczyło się błęki­tem, nie trać nig­dy światła nadziei.

Przy­jaciel to nie cień, który jest zaw­sze z Tobą, tyl­ko światło co roz­jaśnia ciem­ne dni i poz­wa­la się ni­mi ra­zem cieszyć.