Szu­kaj­my szczęścia w każdej chwi­li nasze­go życia, by nie za­pom­nieć jaką przy­jem­nością jest mieć uśmiech w oczach. To, że stra­ciłeś/łaś nadzieję na lep­sze jut­ro nie znaczy, że lep­sze jut­ro nie nadejdzie.

Miłość to jest to, co po­zos­ta­je, gdy zab­ra­ne zos­tało już wszys­tko. Na­wet nadzieja.

Nadzieja jest dob­rym śniada­niem, lecz kiep­ską wieczerzą.

Uśmiech, jak słońce, da­je na­tural­ne ciepło. Uśmie­chnij się. Mi­mo wszystko.

Sztu­ka da­wania po­darun­ku po­lega na tym, aby ofiaro­wać coś, cze­go nie można ku­pić w żad­nym sklepie.

Praw­dzi­wa miłość nie wyczer­pu­je się nig­dy. Im więcej da­jesz, tym więcej ci jej zostaje.

Nie ma brzyd­kich ko­biet. Są je­dynie krótkowzroczni, pat­rzący zbyt płyt­ko mężczyźni.

Szczęście jest cza­sem jak mały balonik, z rąk wy­puszczo­ny w po­wiet­rzu tańczy wyżej i wyżej, go­nisz go wzrokiem, aż w końcu zni­ka (w niebie?) bez śladu.

Nie zaw­sze trze­ba rozmawiać... Wys­tar­czy usiąść z bo­ku i spoglądać w tym sa­mym kierunku...

Szczęście i ra­dość nie spa­dają jak man­na z nieba, trze­ba zma­gać się z otocze­niem i ze sobą, ale zło zos­ta­je uka­rane, a dob­ro zwy­cięża. W baj­kach zawsze.

Go­niąc za szczęściem możemy zgu­bić się nie raz, ale naj­ważniej­sze by mieć włas­ny kom­pas, który wskaże nam od­po­wied­ni kieru­nek do niego.

Nie na­leży się pod­da­wać tyl­ko zaw­sze iść pros­to przed siebie na­wet jeśli wiatr wieje w oczy prze­cież on nig­dy nie wieje tyl­ko w jed­nym kierun­ku..a gdy za­wieje w ple­cy łat­wiej będzie iść..