Każde wczo­raj jest cieniem dnia dzisiejszego, jut­ro zaś, źrodłem światła a my w blas­ku jego.

Ko­bieta przys­tro­jona w suk­nie ema­nuje blaskiem. Piękna jest zaś wte­dy, gdy ubiera się w codzien­ność dnia a blask nie gaśnie.

Ko­lor oczu ma­luje nam na­tura, ale to miłość ok­rasza je ma­gią i blaskiem.

Jedną z naj­piękniej­szych chwil jest przywróce­nie oczom blas­ku nadziei...

Noc w całej swo­jej otoczce mis­tyczności i nieokiełzna­nia pot­ra­fi uczy­nić z człowiekiem coś co trud­no jest opi­sać słowa­mi. Cała ta aura, którą roz­pościera nad na­mi gwieździs­te niebo, całe to wy­cisze­nie i ma­gia

Życie to naj­piękniej­szy z darów, ja­ki każdy z nas przy­pad­ko­wo dos­tał od na­tury. Do­cenić to i cie­szyć się z te­go, to nie wątpli­wie nieba­nal­ny wyczyn.

Przy­jaźń jest niewątpli­wie, naj­bar­dziej niemożliwym sta­nem emoc­jo­nal­nym do zdefiniowania. Ona po pros­tu jest.

Przy­jaciel jest niewątpli­wie is­totą ma­giczną. Prze­cież po­siada moc prze­mieniania niemożli­wego w możliwe.

Przy­jaźń jest niewątpli­wie naj­sku­teczniej­szym le­kiem na cier­pienia za­wie­dzio­nej miłości.

Bez­ce­lowe są za­biegi o dob­re plo­ny, gdy ziar­no źle posiano.

Kiedy na po­lu za­pom­nienia , gar­stkę po­siejesz trosk... -Pro­mien­ny uśmiech wzejdzie.

Wszys­tko prze­mija w życiu człowieka, na­wet uro­da z cza­sem ucieka. lecz szkol­ne la­ta to baśń zaklęta, o której każdy długo pamięta