Bo nie chodzi o to byś wyglądał jak diament. Lecz o to, by w Twoich oczach dos­trze­gał się człowiek

Im mniej­szą sakwę so­bie spra­wiasz tym więcej miej­sca w ser­cu na skar­by zostawiasz.

Miłość nie jest skar­bem, który się po­siadło, lecz obus­tron­nym zobowiązaniem.

Jeśli za­bija cię sa­mot­ność stań się dla ko­goś aniołem, ale nie ocze­kuj zapłaty lub cho­ciażby wdzięczności. Czyż sa­mo by­cie aniołem nie jest naj­większym ziem­skim skar­bem dla sa­mot­nej duszy?

Wspom­nienia to je­dyny skarb ja­ki posiadam. Mogę pow­ra­cać do nich no­torycznie mając pew­ność, że nikt ich mi nie ukradnie. Bo pa­mięć to dar i przekleństwo.

Kto chce się wzbo­gacić bez­gra­nicznie - niech się pozbędzie majątku już dziś.

Naj­lep­sza jest ta­ka miara majątku, żeby ani nie po­paść w ubóstwo, ani od ubóstwa nie być daleko.

Szczęście jest pojęciem bar­dzo sze­rokim. Dla jed­ne­go szczęściem jest majątek, dla dru­giego miłość, a dla in­ne­go szczęściem jest po pros­tu obec­ność ukocha­nej osoby...

Kiedy ludzie się nap­rawdę kochają, kochają się ich dusze, a ta nie zważa na re­ligie, płeć czy stan majątku.

Naj­większym bo­gac­twem człowieka nie jest je­go og­romny majątek ,lecz je­go dob­ry charakter.

Łza perłą sta­nowiącą bo­gac­two człowieka... Ducho­wy majątek bez­cennym as­pektem ludzkiej egzystencji...

Praw­dzi­wie ubo­gi, jest nie ten, co majątku nie po­siada, lecz ten co za­dowo­lenia z życia swe­go nie odczuwa.