By­wają dni, że uśmiech to tyl­ko gra po­zorów - łzy od­bi­te na opak w wyk­rzy­wionym zwier­ciad­le duszy.

praw­dzi­wy przy­jaciel jest jak lus­tro – po­kazu­je wszys­tkie wa­dy i za­lety, których bez niego nie jes­teśmy w sta­nie dos­trzec

nie zaw­sze na­leży wie­rzyć w to co oczy widzą, nieraz to ob­ra­zek z krzy­wego zwier­ciadła, przek­ształco­ny przez świado­mość, na użytek wyobrazni

Krzy­we zwier­ciadło to ta­kie w którym wi­dać nasze słabości.

Myśli podróżujące w ser­cu nieje­den raz mi­jają kałuże łez w których zwier­ciadłem są niewy­powie­dziane na głos słowa...

Człowieka znaj­dziesz między wier­sza­mi je­go łez, bo słowa są tyl­ko krzy­wym zwier­ciadłem je­go duszy...

Za­kocha­ni nie noszą różowych oku­larów, oni pat­rzą w krzy­we zwierciadło.

oczy są zwier­ciadłem duszy - im bar­dziej chcesz coś uk­ryć przed światem, tym więcej w nich widać.

Oczy są zwier­ciadłem duszy, a łzy to krew sącząca się z jej rany.

W każdej duszy tkwią odłam­ki roz­bi­tego zwierciadła, poskładać je może je­dynie ten, kto pot­ra­fi się w nich przejrzeć...

W krzy­wym zwier­ciad­le cza­su przeszłość każde­go dnia wygląda inaczej.

Praw­dzi­wy przy­jaciel jest zwier­ciadłem, w którym od­bi­ja się dusza nasza. On jest ot­wartą księgą naszych myśli, czynów i upo­dobań, pod­czas gdy in­ni, obojętni ludzie są księga­mi w grubą skórę op­rawny­mi i zam­knięty­mi na kłódki.