Przy­jaciele nie od­chodzą. Oni są zaw­sze z na­mi. Mi­mo od­ległości. Stref cza­sowych. Języków. Pa­mięć i myśl łączy nas razem.

Rzu­cając słowa na wiatr pa­miętaj - wiatr może po­wiać w twoim kierunku.

Szczęście jest niczym wiatr. Cza­sem po­wieje ciepłym pod­muchem szczęścia i wszys­tko wychodzi , a cza­sem po pros­tu go nie ma ...

La­taw­ce już tak mają, że by­le ja­ki wiatr po­wieje, zaw­sze spa­dają tam gdzie krza­ki i knieje.

Po­mimo, że ze świ­tem wsta­je no­wy dzień, to zachód przy­ciąga me ser­ce niczym mag­nes żelazo.

Idziemy przez życie jak po­ciąg, pędzący w ciem­ności do niez­na­nego celu.

Sa­mot­ny spa­cer w śniegu, z mu­zyką w uszach i łza­mi na po­liczkach.

Deszcz po szy­bie spływa niczym łza po po liku

Szczęście to te kil­ka chwil, które wspo­mina­my na sta­rość, siedząc w bu­janym fo­telu przy kominku.

Kiedy od­wie­dzi Cię szczęście zap­ro­ponuj by usiadło w naj­wy­god­niej­szym fotelu.

Naj­piek­niej­sze ze wszys­tkiego jest miec dokąd wrócić po długiej nieobec­nośći....miec włas­ne schro­nienie...swój azyl z ulu­bionym fotelem.....

Za ok­nem ucieka czas. No­cy potężna moc wy­piera dzień.