Chciałabym powrócić do tam­tych dni, kiedy żyliśmy chwilą, każdy ko­lej­ny ra­nek był in­ny, dzień był wyz­wa­niem, który zaw­sze po­dej­mo­waliśmy razem.

Da­waj od siebie..więcej niż te­go oczekują. Dob­ro powróci do Ciebie jak bu­merang,ze wzmoc­nioną siłą.

Zbyt często ka­rany człowiek za uśmiech, gu­bi w życiu je­go sens. Tyl­ko uśmiech, a po­dejście do życia się zmienia...

Uśmie­chając się do na­pot­ka­nych ludzi, tak nor­malnie , zwyczaj­nie po ludzku, możemy im spra­wić od­ro­binę ra­dości, a i so­bie nas­trój poprawić.

Odpływasz na swo­jej łódce za tobą ona w oczy twe niebieskie nim powrócisz jej wiat­ru myślami uto­nie w żalu na tęskniącej przystani.

Nig­dy nie za­pomi­naj naj­piękniej­szych dni twe­go życia! Wra­caj do nich, ilek­roć w twoim życiu wszys­tko zaczy­na się walić.

Przejść przez życie z uśmie­chem na twarzy, śmiejąc się z wyz­wań ja­kie mu­sisz pokonać.

Uśmiech jest pro­mieniem duszy, cząstką ciepła, która z Ciebie ula­tuje. Ale nie próbuj jej zat­rzy­mać. Zbyt dużo ciepła wewnątrz może wy­wołać pożar.

Kiedy wychodząc po­zos­ta­wiasz po so­bie uśmiech, uśmie­chem zos­ta­niesz po­wita­ny. Jeśli powrócisz...

Cza­sem nieus­tannie cze­kamy na dzień, w którym szczęście znów powróci. Myśli­my, że cof­nie się czas i real­nym będzie po raz ko­lej­ny przeżywać piękne chwi­le, które już minęły.

Piękne konie i wspaniały widok

Tar­ga­ny kos­micznym wichrem, Skry­wasz myśli. Cza­sem chyt­re, cza­sem przykre, Nie ma się czym pysznić. Nic nie po­może tu łez morze, Zim­ny na głowę le­ci prysznic, To życie!! Te­go nikt nie wymyślił!!