Świeży pod­much wiosen­ne­go wiat­ru ma moc zaszcze­piania no­wych nadziei, no­wych marzeń oraz na­dawa­nia mdłym snom kolorów.

Wspom­nienia są jak liście na wiet­rze, co dają się por­wać w niez­na­ne, by z wędrówki pośród nieod­gadnionych dróg powrócić do nas - spo­pielo­ne w proch, by uwol­nić naszą duszę od swe­go ciężaru... lub ob­darzo­ne no­wym, nieśmier­telnym życiem, by już na zaw­sze przy nas trwać.

Z ciepłym ser­cem wspo­mina­my daw­ne cza­sy, ale za żad­ne skar­by nie chcieli­byśmy do nich powrócić...

W życiu są różne chwi­le, mo­men­ty. Nie pat­rzy­my na te co już minęły, nie żałuj­my ich. One nie powrócą. Lecz pat­rzmy przed siebie, bo wy­darzą się no­we, również niezwykłe.

Pat­rze na ze­garek i uświada­miam so­bie, że każda se­kun­da jest już wspom­nieniem i nie mo­ge zro­bić nic by do niej powrócić.

Czas, odległość i wszystko inne traci znaczenie.. Liczy się tylko ta jedna chwila spędzona z kimś kogo kochamy.

Ze­gar wciąż wodzi wskazówką wokół środ­ka, dając ci złudze­nie, że godzi­na, która minęła, powróci.

Prawdziwy przyjaciel ma ramiona przesiąkniete twoimi łzami.

Łzy uto­pić w morzu zapomnienia, ot­rząsnąć się z pias­ku cierpienia, aby móc znów spoj­rzeć ocza­mi wyob­raźni i powrócić do świata dziecięcych fantazji.

Gdy szczęście omi­ja Cię sze­rokim łukiem, ta­kim sa­mym łukiem do Ciebie powróci.

Chciałabym powrócić do czasów, gdy moim je­dynym ma­kijażem był owo­cowy błyszczyk, uśmiech na twarzy był szcze­ry i wie­rzyłam w miłość.

Życie jest krótkie i okaz­je, które prze­puści­my, nie powrócą.