Często wpa­damy w dół po­rażki, ale rzad­ko kiedy ma­my od­wagę wstać, ot­rze­pać się, zak­leić plas­terkiem ra­ny i zmie­rzyć się z nią powtórnie twarzą w twarz.

życie to nie książka którą zacząć można czy­tać od końca poz­nając treść przed roz­poczęciem wzlotów i upadków

Za każdym ra­zem gdy upa­dasz próbuj wstać i nie trać nadziei na to, że znaj­dzie się ktoś po­da Ci rękę ..

Zachwy­cająca jest świado­mość, że jut­ro też wsta­nie no­wy dzień i będziemy mieć czas na no­we błędy.

Noc jest in­na, os­nu­ta ta­jem­nicą, prze­pełniona ma­gią i skry­wająca piękno. Roz­poczy­na sza­lony bieg myśli, wzma­ga tęsknotę, często prze­raża, a mi­mo to wciąż zachwyca.

Noc to wspa­niały przy­jaciel. Wysłucha, nig­dy nie oce­ni, obet­rze łzy, których nikt nie zobaczy.

Nig­dy nie jest za późno, by na stac­ji złych zdarzeń złapać po­ciąg os­tatni i do­jechać do marzeń.

Każdy no­wy dzień jest wyz­wa­niem, a każda chwi­la ulot­nym wspomnieniem.

Życie z bo­les­nych doświad­czeń utkane czy­ni ser­ce wrażli­wym, lecz twar­dym jak diament…

Można mieć ot­warte oczy i nic nie widzieć, bo często naj­lep­szym narządem wzro­ku oka­zuje się serce.

każdy ma swo­je niebo w którym wyob­raznia może stworzyć wszys­tko co zapragniemy. wys­tar­czy oder­wać wzrok od ziemi i spoj­rzeć po­za horyzont

Dni są niczym liście jesienią, piękne i pełne barw, poz­ry­wane przez wiatr, ulot­ne porwane, gdzieś daleko, z...ane. Choć cza­sem gorzkie i cierpkie, chcieli­byśmy je zacho­wać tyl­ko dla Siebie, w ziel­ni­ku wspomnień. Czas przemija, lecz dni Pozostaną, jak te liście z zeszytu”.