Od wieków zna­ny już nie­dziel­ny po­ranek. Ku­bek gorącej ka­wy, myśli poukłada­ne, szczęście w garści wciąż wy­cis­ka­ne i wiara nieus­tająca w od­wza­jem­nione kochanie.

Ka­wa pi­ta w dob­rym to­warzys­twie zaw­sze dob­rze smakuje

Smak ka­wy budzi mnie z uśpienia uk­ry­tych prag­nień . Każdy jej łyk łasi się by ogarnąć me marze­nia

Nie lu­bię pić ka­wy, ale jej za­pach dop­ro­wadza mnie do szaleństwa. Nie mogę Cię mieć, i z Twoim za­pachem jest tak samo...

Je­sień po­woli nas do­gania. Spa­dające liście, deszczo­we zim­ne dni i je­sien­na chan­dra. Zim­ne ran­ki, po­połud­nia i dnie w dłoni z kub­kiem gorącej kawy. Na wszys­tko przychodzi czas i pora.

Cza­sem jest tak, że uśmie­chasz się do kub­ka ka­wy czy lus­tra, ale uśmiech to jeszcze nie jest szczęście...

Życie jest zbyt krótkie, żeby ska­zywać się na kawę bez cukru.

Życie jest jak ka­wa dla sma­koszy; na je­go dos­ko­nały smak mu­si się składać nut­ka goryczy.

Wypij kawę w swoim kubku, abyś nie miał dzisiaj smutków.

naj­więcej po­mysłów ma się nocą, zwłaszcza jak bo­li Cie dusza, ka­wa jest zim­na i nie możesz spać.

Ze szczęściem w życiu jest cza­sem jak z cuk­rem wsy­panym do ka­wy. Trze­ba wziąć łyżeczkę w ręce i za­mie­szać go, żeby poczuć je­go smak.

Oko jest tyl­ko częścią ciała, ale to ono de­cydu­je o pier­wszym wrażeniu.