Serca zakwitną wiosną zi­ma za­sypała nas białą pie­rzyną – scho­waj­my się w niej głęboko wy­korzys­tajmy okazję od­ro­biny pry­wat­ności – obudzi­my się wiosną

Py­tasz o miłość jak o na­dejście wiosny - a ona sa­ma zna swój czas. Nam zaś każda zi­ma zaw­sze wy­daje się zbyt długa...

wiosną pachnieć będę rosą w źdźble tra­wy od­najdę blas­ki i po­ran­ki zbierać będę w zacho­dach słońca lecz póki co nie ma w śnieżyn­kach piękna a je­dynie niepew­ność - ach! cze­kam - księżyc za­marznięty drży wbrew wszel­kiej lo­gice je­go światło skryły kry a wiosną znów zrzucę ko­kon zmo­tyleję bar­wa­mi a sny zak­witną marzeń tęcza­mi

In­spi­rowa­ne: Sky­lar Grey - "Haun­ted" a wiosną znów zak­witnę zrzucę zi­mowe fut­ro wy­budzę się ze snu lecz póki co w ser­cu lód sku­wa me myśli chłód i nie budzą mnie prag­nienia na cien­kiej taf­li pękają złudze­nia a wiosną znów zziele­nieję nie z zaz­drości, wiesz? na­biorę barw na przekór codzien­ności

Wios­na gdzieś pod zimą stłamszona wy­ciąga pal­ce prze­biśniegów i fiołków Kułaka­mi wiat­ru uderza w śnieg

Nasz żywot jest niczym liść na drzewie: Wiosną - rodzi się, roz­wi­ja, rośnie... La­tem - doj­rze­wa, owocuje... Je­sienią - usycha, spa­da, od­ry­wa się od reszty... Zimą - gi­nie pod war­stwą prochu i uchodzi w zapomnienie...

Uderzała opuszka­mi w kla­wisze. Popłynęłam mu­zyka. Dźwięka­mi ujaw­niła każdą myśl, każdy szept, każde wspom­nienie. Za­pom­niała o otaczającym ją świecie. Każdą nutą ujaw­niała daw­ny smu­tek, żal, tęsknotę, ból. I w końcu ra­dość. Wios­na wkroczyła między nich. Związała słowem te­raźniej­szości nie gwa­ran­tując nicze­go. Dała nat­chnienie do no­wej kom­po­zyc­ji. Reszta za­leży od nich samych..

Przyjdź wios­no, przyjdź i pozwól kwitnąć kwiatom. Tym, które w tam­tym ro­ku kwitły przy­nosząc mi ra­dość. Przyjdź, by ukoić zi­mowy ból, bym mogła odzys­kać to, co w cza­sie zi­my za­marzło...

Zacho­wać wiosnę w naszych ser­cach, pod­czas gdy każdą inną za­sypie śnieg... Tak. Te­raz tyl­ko te­go pragnę.

Łap dob­re chwi­le, po czym cho­waj wewnątrz ser­ca swe­go, by przy­tulać, gdy łza­mi do kałamarza ka­pać będą. Garściami przy­tulaj, wy­suszysz ulewę za­lewająca duszę. " Wiosną też pada"

I znów zły los roz­darł ich uczucie, które skle­jali latami. I ule­ciały z pier­wszym po­wiewem wiosny wspólne tęskno­ty, marze­nia, plany niczym strzępki pa­piero­wej miłości.

Piękne słowa wzruszają ser­ce ko­biety ale to czy­ny za ni­mi płynące są kluczem do bram za który­mi rodzi się wios­na i zak­wi­ta miłość.