Człowiek jest ty­le wart, ile ma w głowie, sam wiek met­ry­kal­ny nie czy­ni człowieka wartościowszym.

Róża ma kol­ce, a za­razem wielką za­letę z tego, iż kłując nieroz­ważne­go, czy­ni zeń mądrego...

To Ty de­cydu­jesz co zro­bi z Tobą złama­ne serce.

Męczeństwo ser­ca czy­ni je god­nym ra­ju. Pod je­go tchnieniem ot­wiera się dusza, na­sycając ściśle strzeżoną tajemnicą.

To życie, z każdym dniem, co­raz bar­dziej, czy­ni mnie optymistą...

Każdy człowiek jest zdol­ny do czy­nienia dob­ra. I każdy człowiek jest god­ny, by dob­ra doświadczać. Tyl­ko ludzie nie zaw­sze pot­ra­fią to dostrzec.

Naj­piękniej­sza to miłość, kiedy po upływie cza­su nie przechodzą skut­ki za­kocha­nia, ser­ce da­lej wa­riuje na wi­dok ukocha­nej oso­by, a twarz nie może pow­strzy­mać uśmiechu.

Zdo­bywa­nie ser­ca jest piękne, ale nie czyń z te­go hobby.

Życie z bo­les­nych doświad­czeń utkane czy­ni ser­ce wrażli­wym, lecz twar­dym jak diament…

Przy­jaźń jest wte­dy, gdy widzą łzy dru­giej oso­by zaczy­nasz płakać ra­zem z nią, bo nie możesz znieść wi­doku jest cierpienia.

Płakać z płaczącym, to ul­ga w cierpieniu.

Im bar­dziej ra­dos­na jes­tem za dnia tym bar­dziej płaczę w nocy. *tęskno­ta za szczęściem.. ulot­na radość..