Nie ma ta­kiego bólu, które­go nie można by wypłakać.

Chcę pa­miętać każde to nies­pełnione marze­nie, które odeszło jak bańka myd­la­na. Nad którym wypłakałam cały ocean łez. Dlacze­go? Żeby nie za­pom­nieć jak wiele już cza­su stra­ciłam za­pat­rzo­na w przeszłość.

Nie mogłam po­wie­dzieć o nas przyjaciółce. Wypłakałam ten ból, dwa bóle. Cza­sem płacz po­maga bardziej.

Nie chcę wypłakać się w Two­je ra­mię. Pragnę łzy uto­pić w ser­cu, byś mnie zro­zumiał i po­kochał ra­zem ze wszys­tki­mi moimi skry­wany­mi smut­ka­mi i żalami.

Wszyt­ko sta­je się łat­wiej­sze kiedy ma­my przy­jaciół, którym zaw­sze możemy się wy­gadać i wypłakać...

Życie krętą drogę ułożyło mi do szczęścia, Są stro­me wzniesienia i bo­les­ne upad­ki… Lecz ja nie pod­dam się w so­bie znajdę siłę do wal­ki, W imie przy­jaźni będę wałczyć by po­kazać, Że na­wet Ci najsłab­si pot­ra­fią wałczyć z bólem… Zra­niona miłość nie­szczęśli­wa przy­jaźń czy też cho­roba, Nic nie pow­strzy­mam mnie przed podjęciem wal­ki..

Nie zas­ta­nawiaj się czy to dob­rze, że masz kil­ku przy­jaciół. Tak ma być. Każdy z nich jest od cze­goś in­ne­go. Z jed­nym po­roz­ma­wiasz szczerze o uczu­ciach, z dru­gim pożar­tu­jesz, a trze­ciemu wypłaczesz się na ra­mieniu. Dzięki te­mu będziesz szczęśli­wy zaw­sze i wszędzie.

Cza­sem człowiek cie­szy się z wspar­cia ko­gokol­wiek, na­wet ko­goś nielubianego... ważne tyl­ko by mieć się ko­mu wypłakać w ra­mie i by usłyszeć ba­nal­ne "będzie dobrze"

Możesz pro­mykiem słońca na­pisać mi list w deszczo­wy po­ranek na mok­rym ok­nie. I tak go od­czy­tam. Roz­ma­wianie o wszys­tkim i dob­ra zna­jomość siebie wza­jem­nie po­moc­na jest w ta­kiej sy­tuac­ji. Wte­dy żaden szyfr nie jest dla nas przeszkodą.

Płacze­my gdy nam ciężko ,próbując wypłakać cały ból ... a gdy już zab­raknie łez wte­dy bo­li znacznie bardziej...

Każdy cza­sami mu­si się wypłakać. Nie wstydź się tego.

Przez całe życie szu­kamy szczęścia i ra­dości a w większości znaj­du­jemy tyl­ko smu­tek i roz­cza­rowa­nie. Mi­mo te­go nie war­to się pod­da­wać. Jeśli będziemy szu­kać to kiedyś na pew­no znaj­dziemy to na co tak długo cze­kaliśmy. Obyśmy tyl­ko te­go nie przeoczyli.