Pielęgnuj swo­je marze­nia. Trzy­maj się swoich ideałów. Masze­ruj śmiało według mu­zyki, którą tyl­ko ty słyszysz. Wiel­kie biog­ra­fie pow­stają z ruchu do przo­du, a nie ogląda­nia się do tyłu.

Człowiek jest wiel­ki nie przez to, co po­siada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.

Zaw­sze trze­ba wie­dzieć, kiedy kończy się ja­kiś etap w życiu. Jeśli upar­cie chce­my w nim trwać dłużej niż to ko­nie­czne, tra­cimy ra­dość i sens te­go, co przed nami.

Niektórych piose­nek mu­si­my słuchać głośno, tak aby przer­wały głuchą ciszę. Są jed­nak tez ta­kie, których słucha­my cicho. Do­cierają one do nasze­go ser­ca, nie uszu.

Marze­nie o czymś niep­rawdo­podob­nym ma swoją nazwę. Na­zywa­my je nadzieją.

"Gdyby kobieta przestała być zagadką, świat stałby się nudny, a miłość przestałaby istnieć."

Pil­nie stu­diuj życie. Nie ma egza­minów wstępnych i szans na egza­min pop­rawko­wy, a ses­ja nig­dy się nie kończy i ni­kogo nie ob­chodzi, że opuściłeś wykłady o uczuciach.

Naj­większym skar­bem świata jest oso­ba, która pot­ra­fi pop­ra­wić Ci hu­mor, na­wet jeśli uważasz że nic i nikt nie jest w sta­nie go po­lep­szyć...tyl­ko taką osobę war­to kochać.

Życie jest jak róża- w grun­cie rzeczy piękne i cu­dow­ne, ale 'zdo­bione' kol­ca­mi... Inaczej nie byłoby prawdziwe...

Uśmie­chając się do na­pot­ka­nych ludzi, tak nor­malnie , zwyczaj­nie po ludzku, możemy im spra­wić od­ro­binę ra­dości, a i so­bie nas­trój poprawić.

Świat na­leży do ludzi, którzy mają od­wagę marzyć i ry­zyko­wać, aby spełniać swo­je marze­nia. I sta­rają się ro­bić to jak najlepiej.

Jeśli dasz ludziom trochę miłości, będziesz mógł ot­rzy­mać od in­nych trochę miłości dla siebie.