Od wieków zna­ny już nie­dziel­ny po­ranek. Ku­bek gorącej ka­wy, myśli poukłada­ne, szczęście w garści wciąż wy­cis­ka­ne i wiara nieus­tająca w od­wza­jem­nione kochanie.

Mucha w nauce cały dzień przeszkadzała, po po­koju ak­ro­bac­je wyprawiała aż w końcu w ka­wie wylądowała i jeszcze ro­boty przysporzyła, bo ka­wa do pi­cia nie dob­ra była...

Je­sień po­woli nas do­gania. Spa­dające liście, deszczo­we zim­ne dni i je­sien­na chan­dra. Zim­ne ran­ki, po­połud­nia i dnie w dłoni z kub­kiem gorącej kawy. Na wszys­tko przychodzi czas i pora.

Ka­wa pi­ta w dob­rym to­warzys­twie zaw­sze dob­rze smakuje

Wiatr tańczy z ba­bim latem, nu­ci pios­nki dla samotnych. Uciekam w ciepły koc i gorącą kawę, Cze­kając na zi­mowy sen.

Z miłością jest jak z kawą - po­budza, ale cza­sem ma gorzki smak. I ten uza­leżniający za­pach o poranku! Pot­ra­fisz wyob­ra­zić so­bie dzień bez fi­liżan­ki moc­nej kawy?

Miała być tyl­ko ka­wa, skończyło się na słod­kim deserze... nie żałuję, kocha­nemu ciału też się coś należy!

By­wają ta­kie dni, kiedy cie­szy mnie na­wet smak po­ran­nej kawy.

Cza­sem jest tak, że uśmie­chasz się do kub­ka ka­wy czy lus­tra, ale uśmiech to jeszcze nie jest szczęście...

Ze szczęściem w życiu jest cza­sem jak z cuk­rem wsy­panym do ka­wy. Trze­ba wziąć łyżeczkę w ręce i za­mie­szać go, żeby poczuć je­go smak.

Wiel­kie uczu­cie zwyk­le się zaczyna wie­czorną kawą lub wyjściem do kina.

Her­ba­ta mi­nut­ka - przy­gotu­jesz ją tyl­ko w minutkę... Tyl­ko po­licz ile ta­kich her­bat wy­pijesz w ciągu całego swo­jego życia - ile mi­nut straconych...