Życie jest naj­lep­szym le­karzem...wy­leczy Cię ze wszys­tkich złudzeń.

Od­chodząc zos­taw uchy­loną fur­tkę, zaw­sze możesz pot­rze­bować pow­ro­tu do sacrum.

Zaz­wyczaj ludzie są tak bar­dzo zajęci bu­dowa­niem wokół siebie mu­ru,że za­pomi­nają o furtce.

Codzien­ność próbu­je do­mykać fur­tkę wspom­nień.. tworząc nowe.

Oczy są fur­tką ze świata umysłu do rzeczy­wis­tości. Widzą, ale nie ro­zumieją, umysł wszys­tko przetwarza. Nie wszys­tko jest wy­raźne tak jak­byśmy te­go chcieli

Kiedy zat­rzaśniesz drzwi do swo­jego ser­ca, nie za­pom­nij uchy­lić ma­leńkiej fur­tki aby wpadł tam choć pro­myk słońca.

Wir­tual­ny świat ot­wiera fur­tki nieśmiałości – jed­nakże, gdzieś po drodze zat­rzas­ku­je drzwi rzeczywistości.

Nie każde scho­dy pro­wadzą do nieba Nie każda fur­tka ot­wiera bra­my raju

Wśród wiel­kich bram, małe fur­tki są niedoceniane.

Zam­knąłem dzwi mo­jego ser­ca na kłódkę, a miłość weszła przez furtkę.

Młodość zachłan­nie wy­rywa kar­tki z ka­len­darza życia... Je­sień naszych dni prag­nie je tam zatrzymać...

Choć piękne chwi­le szyb­ko mijają, czas pędzi nap­rzód nieubłaganie, żywe wspom­nienia w ser­cu zostają i nikt odeb­rać ich nie jest w stanie.