Życie jest jak książka. Każdy z nas codzien­nie pisze jej no­wy rozdział.

Praw­dzi­wa miłość jest jak rejs przez życie... z osobą która nie ciąży niczym balast, lecz pcha do przo­du niczym wiatr w żaglach

Ciesz się każdą chwilą, abyś po­tem nig­dy nie żałował, że ut­ra­ciłeś młodość.

Każdy z nas no­si w so­bie piękno. Cała sztu­ka po­lega na tym, by umieć je odkryć.

Nikt nie może cofnąć się w cza­sie i na­pisać no­wego początku, ale każdy może zacząć od dzi­siaj i do­pisać no­we zakończenie.

Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie po­kazu­je nikomu.

Gdy żyjesz nie bądź jak chmu­ra po­ganiana wiat­rem przez­nacze­nia, ale pta­kiem, który la­ta według włas­nej wo­li chodź mu­si się mie­rzyć z wiatrem.

Ub­ra­na przez rosę wschodzące­go dnia, pie­szczo­na ciepłem pro­mieni słonecznych, otu­lona wiatrem, roz­budza­na wspomnieni...od­sy­cana emocjami, usy­piana przez gwieździs­te niebo … - mo­ja wyobraźnia.

Nadzieja ma skrzydła, przy­siada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nig­dy nie us­ta­je, a jej najsłod­sze dźwięki słychać na­wet pod­czas wichury.

Pew­ne­go dnia, kiedy opa­nuje­my już wiat­ry, fa­le, przypływy i gra­witację, sięgniemy po bos­kie siły miłości. Wte­dy, po raz dru­gi w his­to­rii świata, człowiek od­kry­je ogień.

Świado­mość jest jak wiatr, o którym można po­wie­dzieć, iż wieje, ale nie ma sen­su py­tać, gdzie jest wiatr, kiedy nie wieje.

Kiedy miłość jest mu­zyką życia, tyl­ko ona może spra­wić, że ser­ce śpiewa...