Praw­dzi­wie kochasz, gdy to nie sak­ra­ment świad­czy o trwałości a blis­kość Waszych serc.

Chcę być cho­ra i słońcem za­rażać, nieść wi­rus uśmie­chu, roz­siewać bak­te­rie ciepła i blis­kości, prze­nosić wiarę i pew­ność siebie... (wszys­tko po to, by świat ubierał się bar­dziej kolorowo).

Us­ta chylą się ku so­bie, my, każde­go dnia in­ni, czu­jemy blis­kość złak­nionych serc, na­wet wiatr sze­leści czu­le, pro­wadzi nas mową miłości co­raz bliżej siebie. Nie spie­szmy się, oswójmy tę miłość, niech nam w chłod­ne dni gorącą nutę gra.

Pop­roszę bu­telkę miłości, dwa ki­log­ra­my ciepła, pęczek blis­kości i dołado­wanie do szczęścia za resztę.

Łzy , lecą jej po po­liczkach , Szloch , wy­doby­wa się z ust , Płacz , trzęsie jej ciałem , Czy tak wiele chce ? Przy­tul , pomóż .

Cza­sami człowiek przes­ta­je łza­wić i zaczy­na płakać, a cza­sami kończy płacz by zacząć szloch...

Szczęście to łza, którą się otarło i uśmiech, który się wywołało

Ból sprawia, że jesteśmy silniejsi, łzy, że jesteśmy odważniejsi, złamane serce czyni nas mądrzejszymi, a wódka, że zapominamy o tym wszystkim.

Życie, Miłość, Ra­dość... to ta­jem­ni­ce, na których jest na­pisa­ne "Po­daj dalej!"

Tyl­ko przy­jaciel pot­ra­fi bar­dzo skrzyw­dzić. To on zna Two­je wszys­tkie lęki, bóle i tajemnice...

Jes­teśmy wiat­rem przyszłych dni. Jes­teśmy og­niem słońca. Uwie­rzmy, że jed­nak możemy. Prze­cież możemy. Możemy wszys­tkiego dokonać.

Nadzieja ma skrzydła, przy­siada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nig­dy nie us­ta­je, a jej najsłod­sze dźwięki słychać na­wet pod­czas wichury