Cza­sami wiatr wiejący Nam w oczy może poz­wo­lić roz­winąć żagle.

Wy­pat­rując przychyl­nych wiatrów łatam po­cięty żagiel sztor­mową zawieruchą.

Możesz mieć cu­dow­ne żag­le i sprzy­jający wiatr przez całą podróż. Ale to załoga jest naj­ważniej­sza na statku.

[...]I wte­dy zer­wał się sprzy­jający mi wiatr, a ja spa­liłem właśnie swój je­dyny żagiel.

Marze­nia są jak żag­le na oceanie życia, lecz bez wiary i wiat­ru zos­taną je­dynie be­zużytecznym płótnem...

W żag­le mych poczy­nań wicher życia wciąż jeszcze dmie Płynę więc, choć często już nie wiem jak i nie wiem gdzie…

Za dwadzieścia lat bar­dziej będziesz żałował te­go, cze­go nie zro­biłeś, niż te­go, co zro­biłeś. Więc od­wiąż li­ny, opuść bez­pie­czną przys­tań. Złap w żag­le po­myślne wiat­ry. Podróżuj, śnij, odkrywaj.

W ludziach nie ma zaz­drości... Jest tyl­ko prze­kona­nie, że jest się lep­szym od sąsiada...

Za­kocha­ny tra­ci rozum. Kochający odzys­ku­je go, by prze­konać się, że resztę życia chce spędzić z osobą, która mu go oddała.

Chciałabym by każdy żył w prze­kona­niu że do twarzy mu w uśmiechu.

Życie - to woj­na i przys­ta­nek chwi­lowy w podróży.

Idź przez życie tak, aby śla­dy twoich stóp przet­rwały cię.