Op­ty­mis­ta to ta­ka oso­ba, która mi­mo chmur widzi piękno nieba.

Cisza jest szep­tem z nieba, gdyż w niej prze­mawiają aniołowie, kiedy zas­tają cię milczącego.

Gdy­byś mi po­wie­działa, że chcesz dos­tać gwiaz­dkę z nieba, praw­do­podob­nie resztę życia spędziłbym na bu­dowa­niu dra­biny do nieba.

Dla dob­ra dziec­ka, mat­ka zej­dzie na­wet do piekieł...by ono, zaz­nało od­ro­binę nieba, tu na ziemi...

Po­kazał jej, że pięknie można żyć na Ziemi. Nie trze­ba tak od ra­zu do nieba.

Na pro­gu nieba nie py­taj Boże czym grzeszni­kiem był, za­pytaj, jak kochałem ludzi, których pos­ta­wiłeś na mo­jej drodze.

Trze­ba zacho­wać każdy zna­leziony klucz, bo nig­dy nie wiado­mo, które drzwi będziesz chciał ot­worzyć.

Chcesz być czymś w życiu, to się ucz, Abyś nie zginął w tłumie; Nauka to potęgi klucz, w tym moc, co więcej umie.

Bo po­dob­no po każdym spoj­rze­niu w niebo, po­zos­ta­je nam od­ro­bina błęki­tu w oczach...

Każdy ma swój włas­ny skra­wek nieba, choć cza­sem przesłaniają go chmury...

Ludzie zaz­wyczaj prosząc o gwiaz­dkę z nieba za­pomi­nają, że to me­teor, który może ich zniszczyć.

Nie mogę obiecać ci nieba,ale po­każę ci ma­gię wspólne­go ogląda­nia gwiazd a następnie wyszu­kam naj­piękniej­szą z nich i nazwę ją twoim imieniem.