Nie war­to trwo­nić swo­jej uwa­gi na wznosze­nie wokół siebie zamków z piasku...

Czas jest naszym prze­wod­ni­kiem, a roz­mo­wa sprzymierzeńcem.

Życie - jak ka­rabin w twoich rękach. Trze­ba się nau­czyć nie pudłować.

Zimą psom marzną no­sy, ko­tom łap­ki, a ludziom ser­ca. Są jed­nak ta­cy ludzie, których ser­ce jest zam­rożone przez cały rok.

W dzi­siej­szym świecie można być każdym, tyl­ko nie wol­no być słabym...

Cza­sem nie trze­ba nic mówić, wys­tar­czy po pros­ty być.

Szczęśli­wy ten który wie czym jest przy­jaźń, szczęśli­wy ten który ma przy­jaciół, szczęśli­wy ten który ma dla ko­go życ, szczęśli­wa jes­tem bo to wiem

Jak ko­go trak­tu­jesz, tak tra­cisz lub zyskujesz.

Ład­ne per­fu­my pod­trzy­mują przy życiu sztuczne związki.

ZŁOTO - dla odważnych.

Łza po po­liczku spływa Ujścia szuka ponownie Źródło w oczu błękicie Tych łez ja już nie liczę W wo­dos­pad się zamienia mo­ja łza wielka i pod dużym ciśnieniem wpływa do oceanu bar­dzo głębokiego Smut­ny ten ocean

Jak ptak, jak kwiat, jak liść Mieniła się kolorami. Jak sen, jak cień, jak myśl Niet­knięta bólem czy łzami. Jak tęcza, jak ro­sa, jak wiatr Jej świat nig­dy nie mógł być stary. Jak uśmiech, jak gest, jak westchnienie