Szczęście - jest jak obłok na bez­kres­nym błęki­cie nieba . Lek­ki po­wie smut­ku... i już je­go nie ma .

Jest ty­le ścieżek, który­mi możemy wędrować. Jest ty­le drzew, pod który­mi możemy odpoczywać. Jest ty­le serc, które możemy poznać.

Uk­ry­te szczęście w codzien­nym życiu mieni się barwą i kolorami. Czer­wo­ne ser­ca kochające tak moc­no swą płomien­nością zachwy­ca, aż parzy… Biel niewin­ności aniel­skich skrzydeł, otacza aurą dob­ro­ci i piękna. Fiolet właściwą drogę ci ukaże

cza­sem jed­na łza ra­dości pot­ra­fi zmienić sza­rość nieba w błękit...

Niebo skry­wa swo­je uro­ki pod puszys­ty­mi chmurami. Ja­kie to uroki? Błękit, które­go trud­no zdo­być na kar­ce papieru

Na błęki­cie nieba de­likat­nie pędzlem po­ciągnięte są białe marze­nia. Marze­nia do spełnienia - nie zatracenia.

Czasem prawdziwa miłość ujawnia się dopiero wtedy, gdy nie wszystko do końca się rozumie. / Janusz Leon Wiśniewski/

Naj­cenniej­sze skar­by mie­szczą się w kochającym sercu na ot­wartych wy­ciągniętych do ludzi dłoniach.

Szczęście znaj­du­je się w to­bie. Zaczy­na się na dnie two­jego ser­ca, a ty możesz je wciąż po­większać, po­zos­tając życzli­wym tam, gdzie in­ni by­wają nieżyczli­wi; po­magając tam, gdzie już nikt nie po­maga; będąc za­dowo­lonym tam, gdzie in­ni tyl­ko sta­wiają żądania.

W szka­tułce ser­ca noszę ko­lory wspom­nień tak jas­ne i pro­mien­ne jak wschód słońca, a w jed­nym z nich - błękit nieba roz­la­ny w je­ziorach twych źrenic.

Życie z bo­les­nych doświad­czeń utkane czy­ni ser­ce wrażli­wym, lecz twar­dym jak diament…

Wy­pełnij­my sza­re niebo błęki­tem naszych serc.