A jeżeli życie po­daru­je To­bie parę pro­mieniami szczęścia , pa­miętaj nie uciekaj od ich blas­ku . Pochłaniaj je całym sobą , ażeby wys­tar­czyło na jak najdłuzej !

Trze­ba po­daro­wać siebie, by ot­rzy­mać szczęście.

W rocznicę po­daro­wał jej nieza­pomi­najkę i od­szedł. Czy te­go dnia mogła dos­tać gor­szy prezent?

Chcę białe no­ce dać i po­ran­ki mgliste Zas­tygłe w księżyca cieniu wstydliwie I dwie łzy na rzęsach mych drżące I ser­ce tak czułe , bo bar­dzo szczęśliwe

Chcę po­daro­wać ci piękne sny Z marzeń i skrzy­deł mo­tyli utkanych Jas­nych i ciepłych jak słońce Ze wspom­nień tęczą malowanych

Chcę od­szu­kać stra­cony czas Dos­ko­nałość z nadziei utkaną Chcę zna­leźć drogę do gwiazd W blas­ku księżyca skąpaną

Jed­na róża wręczo­na we właści­wej chwi­li, o wiele więcej mówi o uczu­ciach niż cały bu­kiet in­nych kwiatów.

"Od­ro­binę ciepła w ser­cu noś, byś mógł je po­daro­wać gdy , będzie pot­rze­bował go ktoś..."

Płakałam z ra­dości gdy po­daro­wałeś mi piękną, czer­woną różę. Wte­dy jeszcze nie wie­działam, że kol­ce te­go kwiata tak moc­no i głębo­ko mnie zra­nią.

Skradłem je­sieni kaszta­ny żeby po­daro­wać je Tobie.

Radość jest sercem duszy, oświetla tego kto ją ma i ogrzewa wszystkich, na których padają jej promienie.

Uprzejmość to waluta, co bogaci nie tego, kto ją otrzymuje, lecz tego, kto ją rozdaje