Uśmiech to naj­lep­sza rzecz jaką możesz po­daro­wać smut­ne­mu człowieko­wi w słot­ny dzień.

Praw­dzi­wy mężczyz­na, który wart jest swej wyb­ranki ser­ca, nie obieca jej gwiaz­dy z noc­ne­go nieba... ...on po pros­tu jej tę gwiazdę podaruje.

Nie możesz jeść ponad swój apetyt. Druga połowa bochenka należy do drugiego człowieka, i jeszcze trochę powinno zostać dla przypadkowego gościa.

Bied­ni pot­ra­fią podzielić os­tatni ok­ruszek chle­ba na wszys­tkich, bo­gatym ciężko jest po­daro­wać je­den z wielu bochenków.

Po­magaj in­nym choć nie mu­sisz, nie ocze­kuj nic w za­mian. Dzięki te­mu ot­rzy­masz dużo więcej niż sam po­daro­wałeś. Cenę te­go będzie znało Two­je ser­ce. Oso­ba, której po­daliśmy po­mocną dłoń pot­ra­fi zmienić Nas...

Chciałbym Ci ku­pić, po­daro­wać szczęście. Za ser­ca Twe­go dar, w szcze­rej podzięce. Lecz skąd wziąć pieniądz, pus­ta ma kiesa, Tyl­ko ją sta­ry "kwit dłużniczy" zaśmieca. Chciałbym Ci dom dać, pałacyk ma­lut­ki, Lecz nie mam na­wet, włas­nej psiej bud­ki. Roz­biłbym Nam na­miot, na łące kwiecis­tej. Cóż, i tę mi zab­ra­no z żądzy za­wis­tnej.

Śmiech nie oz­nacza szczęścia. To lek­kość w ser­cu i uśmiech w oczach czy­ni nas szczęśliwych.

Niemożli­we staję się możli­wym, kiedy do swe­go życia do­damy szczyptę od­wa­gi i porządną garść optymizmu.

Praw­da i szcze­rość są czymś, cze­go ludzie pragną od in­nych, a sa­mi nie pot­ra­fią im podarować.

Ser­ce - bez­cenny skarb, ja­ki można po­daro­wać dru­giej osobie.

Piękne słowa wzruszają serce kobiety ale to czyny za nimi płynące są kluczem do bram, za którymi rodzi się wiosna i zakwita miłość.

Zna­leźć piękno w naj­mniej­szym szczególe. Cie­szyć się drob­nos­tka­mi. Darzyć ludzi uśmie­chem. Po­daro­wać ko­muś ser­ce. I żyć wśród przy­jaciół. To naj­większe szczęście ja­kie można so­bie wyobrazić.