Tak mnie życie zaskakuje tak straszy że jak liść nieswobodnie w wichurę zla­tuję z drzewa. Tak ja­koś mi z tym Niedokładnie. I tak mi drętwo tak obco jak­bym różą była... ...bez kolców.

Stojąc na moście wspomnień, słysząc szum przeszłości, łapała łzy żalu, które spływały po liściach umierającej do niego miłości ...

Pop­rzez sze­lest liści i krop­le ro­sy na­tura opo­wiada nam swo­je losy... Nad­staw ucho na głębię istnienia...

Mu­minek wyob­ra­ził so­bie, że jest Buką. Zgięty wpół po­suwał się wol­no przez sto­sy mar­twych liści, a po­tem stanął, roz­pościerając wo­koło siebie mgłę. Wreszcie wes­tchnął i spoj­rzał tęsknie w ok­no. Czuł się naj­bar­dziej sa­mot­nym stworze­niem na świecie.

Gdy nie zos­ta­je na­wet cień nadziei, dzień w noc się za­mieni.Duszą tar­ga wiatr niepew­ności,niczym liściem jesiennym. Od­chodzi nadzieja,zos­ta­je wiara w ko­lej­ne jutro.

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.

Księżyc w pełni pus­tka we mnie ja po prawej on po lewej w środ­ku no­cy leżymy i ga­pimy się na siebie mówią, że miłość nie pot­rze­buje słów ale mil­cze­nia też nie.

Są pus­ty­nie, które mają oazy... Są też i ta­kie, które płaczą wiatrem...

Ma­gia jest w każdym z nas, Nie pozwól by ule­ciała wraz z wiat­rem rzeczywistości!..

Tar­ga­ny kos­micznym wichrem, Skry­wasz myśli. Cza­sem chyt­re, cza­sem przykre, Nie ma się czym pysznić. Nic nie po­może tu łez morze, Zim­ny na głowę le­ci prysznic, To życie!! Te­go nikt nie wymyślił!!

Życiowy dar to-sa­mo życie a reszta sa­ma przyj­dzie .

Nie tyl­ko ręka ale i uśmiech łzy zasłoni...