Nie mar­tw się kiedy życie wy­da ci się zupełnie niepot­rzeb­ne, kiedy ludzie nad­wyrężą two­je zaufanie. Kiedyś zo­baczysz swoją gwiazdę spa­dającą z nies­ka­zitel­ne­go , noc­ne­go nieba i wte­dy to ty będziesz pat­rzeć jak in­ni zma­gają się z trudną rzeczywistością.

Dro­ga do nieba, pro­wadzi przez piekła ciem­ne doliny. Dro­ga do sa­mopoz­na­nia, wie­dzie przez ot­chłanie zma­gań z sa­mym sobą...

Z deszczo­wym smęce­niem zma­gać się przyszło Bez pa­raso­la ani płaszcza W zatłoczo­nym auto­busie życia z ciszą pośród zra­nionych serc.

Nie ma wśród nas ideałów. Jes­teśmy tyl­ko My, pełni wad i za­let, pełni sprzeczności, pełni prob­lemów, pełni wewnętrznych zma­gań. Jes­teśmy My - nieidealni.

Zma­gamy się z tęsknotą za ty­mi, którzy nie tęsknią za nami. Życzy­my so­bie cza­su, choć on nie chce po­dać nam ręki. I wciąż prag­niemy pow­ro­tu tych, którzy zra­nili najbardzie...z­ba­wieni marzeń z kruchą nadzieją wy­powie­dzianą szep­tem, wie­rzy­my w cud, choć cud nie chce uwie­rzyć w nas...

I tyl­ko czas z którym wciąż się zma­gam, oka­zał mi cechy przy­jaciela - na­wet gdy mówię, że go nie mam, on i tak trwa przy mnie.

By­wają ta­kie dni i no­ce , które zmieniają wszys­tko . By­wają ta­kie roz­mo­wy , które są w sta­nie wywrócić do góry no­gami cały nasz świat . Nie możemy ich prze­widzieć . Nie możemy się na nie przy­goto­wać . Czy­hają gdzieś , za­pisa­ne w łańcuchu po­zor­nych przy­padków , nieu­chron­ne jak świt po ciem­ności .

Nie re­zyg­nuj. Nig­dy nie wiesz, czy ko­lej­na na­pot­ka­na przeszko­da nie jest już os­tatnią na drodze do celu.

A ja każde­go dnia budzę się z myślą, że będzie le­piej, niż wczo­raj. Po­zytyw­ne myśle­nie, gwa­ran­cją dob­re­go życia.

Cecha każde­go op­ty­mis­ty - każdy dzień trak­tu­je tak, jak­by był je­go pier­wszym i ostatnim.

Żyj chwilą, jak­by to była os­tatnia chwi­la two­jego życia.

Każdy no­wy rok jest szansą by coś zacząć na no­wo. Po­dob­nie jak każdy miesiąc, każdy dzień, każda godzi­na, se­kun­da. Każda chwi­la. Tyl­ko gdy zmienia się ta os­tatnia cyf­ra przy pełnej da­cie... Jest ja­koś łat­wiej. Łat­wiej wziąć za siebie.