W dzi­siej­szej , zde­for­mo­wanej na kształt cza­su rzeczy­wis­tości. Człowiek po­siada je­dyne, krze­piące po­cie­sze­nie, że przy­naj­mniej przed swoim, włas­nym ser­cem, nie mu­si się ukrywać.

Ser­ce ludzkie jest jak lód na rze­ce- jeśli po­jawi się na nim ja­kaś ry­sa, wówczas mo­men­talnie roz­pa­da się na mi­lion ka­wałków, cze­go nie da się nap­ra­wić, od­bu­dować, dla­tego każde blis­kie nam ser­ca na­leży pielęgnować!

Jed­nym słowem możesz pocieszyć tak wiele ludzkich serc.

Przy­jaciele są ważny­mi to­warzysza­mi nasze­go życia. Po­kazują nam wscho­dy Słońca, cieszą się naszym szczęściem i zaw­sze są przy nas. Pot­ra­fią po­cie­szyć w złych chwi­lach i ot­worzyć oczy w mo­men­tach zwątpienia. Po­win­niśmy im za to podziękować...

Gdy gra mu­zyka każdy prob­lem wnet umyka Niech Ci więc ona miłą będzie i dob­ry hu­mor wnet przybędzie.

Mu­zyka jest uko­jeniem dla mo­jej duszy, jest po­cie­sze­niem i wy­razem radości.

Sa­ma świado­mość, że ktoś myśli o to­bie... Przez­wy­cięża wszys­tkie przeszko­dy strachu. Po­woli, ale jed­nak je przezwycięża.

Nie re­zyg­nuj z nadziei, nie daj się po­nieść roz­paczy z po­wodu te­go, co się stało. Opłaki­wanie te­go, co nie wróci, co zos­tało stra­cone bez­powrot­nie, jest naj­gor­szą z ludzkich słabości.

Wsłuchaj się cza­sem w smu­tek innych I poczuj, czy on nie jest jak­by częścią ciebie?

~~Są ta­kie dni w życiu, kiedy nic nie jest w sta­nie nas pocieszyć. Wy­daje nam się wte­dy ,że nikt nie zro­zumie naszej rozpaczy... Lecz gdzieś jest nasz Anioł ,który zaw­sze czu­wa mi­mo wszystko...~~

Najgłębiej patrzą te oczy, które najwięcej płakały. Najbardziej kochają te serca, które najmocniej cierpiały.

Stra­ta każde­go przy­jaciela bo­li.Na­wet jeśli miał czte­ry łapy,wąsy i je­dyną rzeczą którą umiał Cię po­cie­szyć było miłe mrucze­nie na Twoich kolanach.