Nie mar­nuj chwil szczęścia,gdyż za­raz może do­paść cię smutek

Miłość jest tak na­tural­na, że trud­no mi ją zna­leźć pod grubą war­stwą ta­pety i całym tym zakłamaniem.

Sa­mo dos­trzeżenie prob­le­mu nie jest trud­ne. Zna­lezienie roz­wiąza­nia jest praw­dzi­wym wyzwaniem.

Życie jest krótkie i niełat­we...może dla­tego ta­kie piękne... Bo czym byłaby mo­noto­nia i wie­czne trwa­nie duszy w bez­ruchu, wśród nierówno bijących serc...

Na reali­zację marzeń nig­dy nie jest za późno...og­ra­nicze­nia, który­mi tak chętnie tłumaczy­my swą niemoc tkwią w nas samych...

Wychodząc z do­mu wyj­mij czasem słuchaw­ki z uszu i posłuchaj me­lodii życia

Pro­wadź tam, gdzie kończy się dzień a tęcza nad la­sem roz­pościera płachty. Pro­wadź tam, gdzie noc i sen, stają się spójna me­lodią... Ukołysz ten os­tatni raz, pozwól odejść w spo­koju bez trud­ności i unosze­nia ma­gazyn­ku z po­cis­kiem...

Posłuchaj serca... Słuchając, Two­ja tęcza na­bie­rze znów barw

Szczęście nie jest prze­cież sta­nem wie­cznym. Zresztą też i nie ok­re­sowym. Szczęście to po pros­tu ta­ki skur­cz ser­ca, które­go doz­na­je się cza­sami, kiedy człowieka prze­pełnia ta­ka ra­dość, że wprost trud­no ją znieść. Zni­ka równie szyb­ko jak się po­jawia. I nie ma go, dopóki nie na­dej­dzie zno­wu, by spra­wić, że człowiek uz­na życie za naj­wspa­nial­szy dar.

Jeśli masz wątpli­wości posłuchaj ser­ca. A po pew­nym cza­sie roz­waż swoją de­zyzję, używając do te­go rozumu.

Cza­sem war­to posłuchać dzieci, bo zdarza się, że one mają rację...

“Kim się stajemy zależy od tego, co czytamy kiedy zakończymy już standardową edukację. Najlepszym uniwersytetem ze wszystkich jest kolekcja książek.”