Cza­sem trze­ba zwol­nić - ko­niec nie jest tak miły jak początek więc po co się spieszyć?

Cza­sami war­to poz­wo­lić ko­muś, aby nam pomógł i się do nas zbliżył. Człowiek bez przy­jaciół i bez miłości nie jest człowiekiem...

Nig­dy nie za­pomi­naj naj­piękniej­szych dni twe­go życia! Wra­caj do nich, ilek­roć w twoim życiu wszys­tko zaczy­na się walić.

Z życiem jest jak z walką z wiat­ra­kami. Wyg­ry­wasz, łamiesz jed­no ra­mie dru­gim dos­ta­jesz po pu­pie,zaś trze­cie biję Cię w twarz.

Gdzieś tam da­leko cze­ka wspa­niałe jut­ro, wspa­niały dzień i świat. Dla­tego nie na­leży się poddawać.

Przeszłości już nie zmienisz, wspom­nień nie wymażesz; przyszłości do końca nie prze­widzisz, przez­nacze­nia nie oszu­kasz, ale te­raźniej­szość możesz do­wol­nie kształto­wać, więc od­waż się być kreato­rem swo­jej rzeczywistości.

Nie przed każdym na­leży ot­worzyć serce, ale do każde­go można wy­ciągnąć rękę.

Świat na­leży do ludzi, którzy mają od­wagę marzyć i ry­zyko­wać, aby spełniać swo­je marze­nia. I sta­rają się ro­bić to jak najlepiej.

Kon­fi­tury z za­kaza­nych owoców - to do­piero przysmak.

Gwa­ran­cje przyj­muj tyl­ko w skle­pie obuw­niczym...przyj­mo­wanie ich w życiu jest oz­naką Two­jej naiwności...

Do­piero krwa­wiące ser­ce uka­zuje nam, cze­go tak nap­rawdę potrzebujemy...

Nieraz jeden maleńki ludzki gest, wyrażony szczerze z dozą dobroci, dla kogoś czymś tak pięknym jest, jakby jego smutki słońcem ozłocił...