Jest ta­ka cier­pienia gra­nica, za którą się uśmiech po­god­ny zaczyna.

Wszys­cy uśmie­chają się w tym sa­mym języ­ku. Tyl­ko uśmiech jest jed­na­kowy na całym świecie. Możesz się uśmie­chnąć po an­giel­sku, a będzie to znaczyło dokład­nie to sa­mo w Tajlandii.

Uśmiech jest naj­praw­dziw­szym, kiedy jed­nocześnie uśmie­chają się oczy.

Praw­dzi­wa miłość zaczy­na się tam, gdzie nicze­go już w za­mian nie oczekuje.

Prag­niemy skrzy­deł, lo­tu po­nad chmu­rami, a w niektórych chwi­lach led­wo co raczku­jemy po włas­nym życiu.

Wszys­tko na tym świecie się zmienia. Da­ta, po­goda, ludzie marzenia... Lecz nie two­je po­całun­ki... One zaw­sze mają ten sam, in­tensyw­ny smak.

Praw­dzi­wa miłość nie po­lega tyl­ko na pocałunkach.

Po­całunek nic nie kosztu­je, rodzi się w sercu.

Po­całunek to niez­wykła rzecz. Możesz całować całe życie i będzie to czynność. Możesz po­całować raz i będzie to całym życiem.

Po­całunek dru­giej oso­by jest naj­lep­szym lekarstwem. Na wszystko... Cho­ciaż na tą chwilę.

"Po­całunek to mi­lion słów, które chciałabym Ci po­wie­dzieć w jed­nej sekundzie"

Dżen­telmen nie wy­sadza drzwi do ko­biece­go ser­ca po­całun­kiem. Naj­pierw ot­wiera je uśmiechem.