Roz­poznać szczęście, kiedy leży u twych stóp, mieć od­wagę i zde­cydo­wać i pochy­lić się, chwy­cić je w dłonie... i zat­rzy­mać. To mądrość ser­ca. Mądrość, która jest tyl­ko lo­giką, to mało...

Sztu­ka życia - to cie­szyć się małym szczęściem.

Szczęście nie jest prze­cież sta­nem wie­cznym. Zresztą też i nie ok­re­sowym. Szczęście to po pros­tu ta­ki skur­cz ser­ca, które­go doz­na­je się cza­sami, kiedy człowieka prze­pełnia ta­ka ra­dość, że wprost trud­no ją znieść. Zni­ka równie szyb­ko jak się po­jawia. I nie ma go, dopóki nie na­dej­dzie zno­wu, by spra­wić, że człowiek uz­na życie za naj­wspa­nial­szy dar.

Ile ra­zy znajdę klucz do szczęścia, ja­kiś głu­pek wy­mienia zamek.

Szczęście nie jest ko­loro­wym mo­tylem, za którym mu­sisz po­biec, jeśli chcesz go złapać. Szczęście jest jak cień: podąża za tobą na­wet wte­dy, gdy o nim nie myślisz.

Miłość zaczy­na się wte­dy, kiedy szczęście dru­giej oso­by sta­je się ważniej­sze niż twoje.

Cza­sami trze­ba usiąść obok i czyjąś dłoń zam­knąć w swo­jej dłoni, wte­dy na­wet łzy będą sma­kować jak szczęście.

Miej siłę wyjść nap­rze­ciw małym ra­dościom i smutkom dnia codziennego!

Ty­le ra­zy sta­liśmy już nap­rze­ciw siebie, z chęcią po­wie­dze­nia co do siebie czu­jemy, ale żad­ne z nas nie miało od­wa­gi... Czy na­dej­dzie ta­ki czas że w końcu po­wiemy sobie..?

Być sobą to znaczy iść własną drogą, nap­rze­ciw kry­tyce in­nych ludzi. Zaak­cepto­wać swoją in­ność, a za­razem wyjątkowość.

Pier­wszy krok by­wa naj­trud­niej­szy, ale mu­sisz zro­bic go pew­nie i z roz­wagą. Tak, abyś nie 'zwichnął kostki'.

Życie jest krótkie więc łam za­sady wy­baczaj szyb­ko, całuj po­woli, kochaj szczerze , kochaj bez opa­mięta­nia i nig­dy nie żaluj nicze­go co wy­wołało uśmiech na twej twarzy