Nie ważne czy źle, czy może i nie. Zaw­sze uśmiech na us­ta przy­lepiony i przez życie przejść jak wicher szalony.

Są skręty na świecie których wziąć nie weźmiesz, są miej­sca odrębne, szla­kiem ich nie przejdziesz. I są też marze­nia, te mos­ty kosmate, po których prze­mie­rzysz się naj­większym gratem...

Ten co chce przejść jed­nym kro­kiem most życia, mu­si mieć bar­dzo długie nogi

Cza­sem aby przejść na drugą stronę trze­ba po pros­tu zawrócić...

Zer­wiemy kwiat miłości z cier­pieniem związany. W wa­zonie rzeczywistości niech roz­wi­ja się z nami.

Zwol­nij... W ciągłym biegu za szczęściem na­wet nie zauważysz, kiedy ono spo­koj­nie przej­dzie tuż obok ciebie.

Mówią, że mil­cze­nie złotem, Lecz cza­sem krzyknąć też mam ochotę, Wy­razić głośno swe niezadowolenie, By po cichu nie przejść w zapomnienie...

Chcę przejść przez rzekę, ale nie ma mos­tu, będę mu­siała chy­ba ją przepłynąć.

Przejść przez życie z uśmie­chem na twarzy, śmiejąc się z wyz­wań ja­kie mu­sisz pokonać.

"Życie po­kazu­je nam drzwi do szczęścia,ale by przez nie przejść mu­simy zna­lezć do nich klucz"

W książce można się zat­ra­cić, od­kryć taj­ne przejście do swo­jego "dru­giego życia".

Cza­sem trze­ba przejść na drugą stronę po kruchym lodzie, żeby prze­konać się, czy to most nie był błędem.