Im trud­niej­szą drogę przej­dziesz, tym większą sa­tys­fak­cję masz na jej końcu.

Żeby plon mógł wzno­sić się ku słońcu trze­ba pielęgno­wać go od sa­mego ziarenka...

Cza­sami wys­tar­czy jed­no spojrzenie w tym sa­mym kierunku al­bo wspólny spa­cer alejką w parku by ktoś nie poczuł się samotny…

Sztuką jest przejść przez życie nie zat­ra­cając po drodze człowieczeństwa.

Cza­sem wys­tar­czy przejść przez próg by zna­leźć swo­je małe,pry­wat­ne niebo

Wybór jed­nej dro­gi nie oz­nacza re­zyg­nacji z in­nych, ale chcieć przejść wszys­tki­mi ścieżka­mi na­raz, to nie po­konać żadnej.

Ja mam wiarę. To ona da­je mi blask. Po­pat­rz w mo­je oczy. Tam nie zagląda świat. Wszys­tko przez strach. A prze­cież nie ma co się bać. To tyl­ko duszę oświet­la Czas. I Ty bądź Światłem, co na­daje życiu sens. Pro­wadź… Ra­zem przej­dziemy przez śmierć.

Pat­rz oczy­ma duszy Żeby dos­trzec is­tne piękno, mu­sisz stać się niewi­domym. Bez te­go na­wet na zielo­nym nie przej­dziesz dob­rze przez pa­sy życia.

Cza­sem war­to przejść się brze­giem włas­ne­go życia uchy­lić drzwi duszy by mogło wkraść się słońce wsłuchać się w szum serca przy­siąść na pias­ku wspomnień by zro­zumieć przypływy smut­ku i po­godzić się z odpływem nies­pełnionych nadziei.

Bo­gac­twem człowieka są: uśmiech, przy­jaz­ny gest, po­god­ne słowo.

Przyjaźń jest najdelikatniejszym kwiatem, który rozwija się z wzajemnych kontaktów międzyludzkich. Jeżeli nie dbamy o niego cierpliwie i niestrudzenie, więdnie i usycha, zanim otworzy wszystkie swoje pączki.

Dobroć to jedyna inwestycja, na której nie sposób stracić. - Henry David Thoreau