Być ar­tystą i mieć włas­ny świat twórczy znaczy: na morzu wy­padków no­sić swą przys­tań ze sobą.

Nie pędź tak przez świat ! Przys­tań i dos­trzeż chwilę. Uciesz się nią, bo właśnie z ta­kich drob­nostek składa się nasze życie.

Dob­re słowo niczym miodu plas­ter, osładzające gorzkie wnętrze i sączące swe krop­le wprost do po­budzo­nego serducha....

Przeszłości już nie zmienisz, wspom­nień nie wymażesz; przyszłości do końca nie prze­widzisz, przez­nacze­nia nie oszu­kasz, ale te­raźniej­szość możesz do­wol­nie kształto­wać, więc od­waż się być kreato­rem swo­jej rzeczywistości.

Każdy ko­lej­ny dzień - skok na bun­gee w nie-realną przes­trzeń Naszych marzeń .!

dmiesz w żag­le myśli jak nagłe zwątpienie czar­ny za­pachu smo­ka dyszysz skry­ty wstydem j... do­tykasz życie pop­rzez uwielbienie spełniony w nies­pełnionym na­tury zachwycie

Być wiat­rem, który dmie w żag­le jachtu nadziei brnące­go po wo­dach zwątpienia...

Wiara w siebie dmie w nasze żag­le, by nie osiąść na mieliźnie życia.

Pat­rzy­my na siebie zd...rze­począc żaglami duszy Nie do­wie­rzając fa­li ciepła w drżących dłoniach Cze­kamy na wiatr od morza co śla­dy łez osuszy

Zas­ka­kujące ilu z nas, wypłynąwszy na pełne morze, zwi­ja żag­le lub wiosła wyrzu­ca za burtę łodzi…i poz­wa­la się po­nieść fa­lom ufając, że wy­kona­li już swo­je zadanie.

Widziałeś piękne bul­wa­ry zachodzące­go słońca, wspa­niałe kwiaty w zielo­nych ogrodach, zachwy­całeś się białym żag­lem, rozpiętym na masztach, niczym skrzydła mewy

Tak już mam, dos­taję wiatr w żag­le a kto in­ny przej­mu­je stery.