Nie prag­nij być gwiazdą, bo mi­liony ich na niebie jaśnieje. Prag­nij być Słońcem, bo ja­ko je­dyne w cen­trum widnieje.

Księżyc - on to ma wie­czną tremę. Co noc widząc ga­piów, gdy błyszczy na niebie...

Nie mów mi, że niebo jest li­mitem sko­ro is­tnieją od­ciski stóp na księżycu.

.i był sa­mot­ny, jak księżyc...mi­mo obec­ności se­tek mi­liardów gwiazd...

Po­tem, gdy już i dla nas zgaśnie słońce, pop­roszę księżyc, by rozświet­lił nam drogę. I tak doj­dziemy na końca świata świat, w blas­ku lśnienia jas­ne­go przy­jaciela gwiazd.

Zrzu­cają wstyd przed sobą w blas­ku księżyca, na­sycają oczy na­miętnością we dwo­je po­konują strach.

Księżyc w pełni przy­pomi­na mi dos­ko­nałe ry­sy je­go twarzy, blask w oku oraz nies­ka­zitel­nie biały uśmiech. Stał się moim księżycem, wpraw­dzie nie jest na wy­ciągnięcie ręki, ale mogę pat­rzeć na niego bez og­ra­niczeń. Na ka­wałek księżyca który świeci tyl­ko dla mnie.

księżyc w pełni zadowolony...

Ciem­na stro­na księżyca także może być piękna.Wie­dzie do niej ale­ja gwiazd ludzkich serc ok­ry­tych ta­jem­nicą przejścia na drugą stronę

Księżyc od­bi­ja blask oczu za­kocha­nych, co w osob­nych tęsknią oknach...

Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie po­kazu­je nikomu.

Twa skrom­ność blas­kiem me oczy zachwyca... - rzekło nieśmiało Słońce do Księżyca.