Żyj tak, aby Two­ja codzien­ność codzien­nością się nie nudziła.

Żyj tak żeby więcej było "dzięki to­bie", niż "przez ciebie".

Sta­rość- ka­ra za grzechy młodości..... słowa mo­jej babci

Młodość jest jak pąk kwiatu. Roz­wi­ja się by doj­rzeć, po czym po pros­tu usycha ze starości.`

Ciesz się każdą chwilą, abyś po­tem nig­dy nie żałował, że ut­ra­ciłeś młodość.

Sta­rość we wszys­tko wie­rzy. Wiek śred­ni we wszys­tko wątpi. Młodość wszys­tko wie.

Ko­lej­na zmarszczka Od­dać ser­ce ko­muś, z kim sta­rość będzie drugą młodością... Dla której war­to żyć.

Młodość – Puchar przechod­ni po­koleń... każdy nim jest wyróżniony, lecz na czas określony.

Staremu człowiekowi trud­no cza­sem jest zro­zumieć, że młodość pot­rze­buje się wyszumieć… Jed­nak le­piej żeby zaw­sze młode ge­ny pa­miętały… by za często nie prze­ginać pały.

Naj­piękniej­sze po­dar­ki, pierścion­ki i kwiaty nie ukażą praw­dy miłości. To doświad­cze­nia kształtują re­lac­je, uczu­cia i związki. A ser­ca nie pot­rze­bują prezentów.

Życie jest krótkie i niełat­we...może dla­tego ta­kie piękne... Bo czym byłaby mo­noto­nia i wie­czne trwa­nie duszy w bez­ruchu, wśród nierówno bijących serc...

Łat­wo się ska­leczyć każdym z nas, jak ka­wałkiem stłuczo­nego szkła.