"Przed ślubem chcemy kochać. Po ślubie musimy." ~ Kazimierz Matan

Ple­cak spakować, Niczym się nie przejmować, Wy­ruszyć w świat, Bez ska­zy i wad.

Aby cie­szyć się miłością trze­ba naj­pierw nau­czyć się unikać jej kolców, bo jest różą, co kocha wol­ność i wiatr; - złap ją za­nim wy­ruszy w świat...

Cza­sem chcę wal­czyć z niewidzial­nym wro­giem, wy­ruszyć na wojnę z wiatrakami.

Gdy wyruszysz.. nie za­pom­nij parasola.. bo nig­dy nie wiesz w, którym mo­men­cie Two­jego życia, spad­nie deszcz..!

Możesz, jeżeli zechcesz, wy­ruszyć na kra­niec świata, wejść na naj­wyższy szczyt. Ale i tak zo­baczysz, że na tym dro­ga się nie kończy.

Całe życie można przy­goto­wywać się do podróży - zbierać ty­siące rzeczy, ludzi i in­ne drobiazgi... Ale to z tą Jedną Osobą wy­ruszy­my Na Zawsze, na praw­dziwą głębię oceanu życia - zos­ta­wiając nasz do­tychcza­sowy ba­gaż gdzieś da­leko na brzegu... bo trud­no by było go udźwignąć, gdy tak bar­dzo prag­niemy nie wy­puścić z objęć naszej Je­dynej Miłości.

I kiedy życie sza­rością zaj­dzie, wezmę spa­kuję wa­lizkę i wy­ruszę w podróż w poszu­kiwa­niu ko­lorów tęczy.

War­to poświęcić czas na wy­rusze­nie w drogę i ana­lizę włas­nych błędów, by ko­lej­nym ra­zem nie zna­lazło nas roz­cza­rowa­nie. Lecz cza­sami zbyt moc­no bolą no­gi prze­bytych kilometrów...

Nie dziś to jut­ro. Kiedyś wszys­cy wy­ruszy­my w podróż po oceanie miłości ...

Które­goś dnia rzucę obo­wiązki i wy­ruszę na ko­niec świata.

Upad­ki pro­wadza nas do od­kry­cia kim jes­teśmy. A z te­go miej­sca możemy wy­ruszyć w każda drogę.