Rodzi­my się z krzy­kiem. Z bun­tem do­ras­ta­my. W sza­lonym pędzie życia gu­bimy po­nad miarę cen­ne pe­rełki cza­su, ści­gając marze­nia niedościgłe, chwy­tając chwi­le nieuchwytne...

Świat na­leży do ludzi, którzy mają od­wagę marzyć i ry­zyko­wać, aby spełniać swo­je marze­nia. I sta­rają się ro­bić to jak najlepiej

Marzę o cof­nięciu cza­su. Chciałbym wrócić na pew­ne roz­sta­je dróg w swoim życiu, jeszcze raz przeczy­tać uważnie na­pisy na dro­gow­ska­zach i pójść w in­nym kierunku

Po co ludzie się spieszą? Tak śpie­szno im za­kończyć życie? A może pragną wszys­tko przeżyć, zobaczyć? Czy nie le­piej by było przeżywać to wszys­tko w pełni i na spokojnie?

Py­tania bez odpowiedzi. Nie ma co się spie­szyć. Nic na siłę. Szu­kaj­cie a znajdzieci...i­wości... cza­sem jej bar­dzo brakuje...

Spiesz się po­woli, bo nig­dy nie wiesz, co się zdarzy. Możesz prze­gapić coś bar­dzo ważne­go pędząc nie roz­glądając się do­koła. Spiesz się powoli.

Nie spie­szmy się. Każdy etap życia ma swój ok­reślo­ny czas

Świat gdzieś się spie­szy.A Czas jak zaw­sze "idzie"tak samo. Ani po­woli,ani szyb­ko. Po pros­tu swoim włas­nym tempem.

gdy w życiu po­jawia się zła pas­sa – zat­rzy­maj się, zawróć i sprawdź, gdzie po­pełniłeś błąd. w końcu nig­dzie ci się nie spieszy.

Słysząc tuż przy uchu uciekający czas spie­szmy się za­pełnić życie tak, aby każde­go dnia mieć no­we ko­lej­ne piękne wspomnienie..

Szczęście można chwy­cić w dłonie, więc spiesz się, bo wielu jest kandydatów...

Smu­tek. Jest wszędzie. Gdziekol­wiek byś nie był. Do­pad­nie Cię. Możesz mieć je­dynie nadzieję, że odej­dzie równie szybko..