By człowiek w pełni zro­zumiał war­tość zdro­wia, mu­si go do­paść choroba.

Nie mar­nuj chwil szczęścia,gdyż za­raz może do­paść cię smutek.

Nie uciekaj przed przeszłością, bo gdy się zmęczysz i ta w końcu Cię do­pad­nie będziesz za słaby na walkę.

Nie uciek­niemy przed naszym losem. I tak nas dopadnie.

Wspom­nienie pysznej ka­nap­ki, którą zjadłaś na śniada­nie czte­ry godzi­ny te­mu, nie um­niej­szy głodu, który do­pad­nie Cię czte­ry godzi­ny później. Prze­ciw­nie, jeszcze go zaostrzy.

Praw­dzi­we zmar­twienia do­padną cię wte­dy, kiedy do­padną cię praw­dzi­we prob­le­my zdrowotne...

Tak cu­dow­nie jest być pta­kiem, szy­bować wśród obłoków i podzi­wiać świat z góry, uciec gdzieś da­leko gdzie nikt nas nie znaj­dzie, a kiedy do­pad­nie nas strach scho­wać się bez­pie­cznie pod skrzydła matki

Ucieka­my w tłumy niez­na­nych nam do­tychczas ludzi, z myślą że tu strach o sa­mot­ności nas nie dopadnie.

I do­pad­nie w naj­mniej spodziewa­nym mo­men­cie. Kiedy będziesz niep­rzy­goto­wany, bez tar­czy, bez ochra­nia­czy, bez od­wro­tu. Ta­ki… le­wy ser­co­wy pros­to w twarz.

Kpij so­bie z śmier­ci i miłości, ale pa­miętaj ,że każda Cię w końcu do­pad­nie i źle skończysz.

Jed­nych do­padła je­sien­na chan­dra, in­nych przypływ motywacji.

Cen­na zna­jomość, to ta­ka, która uczy­ni cię lep­szym człowiekiem i cze­goś nauczy.