Wyjątko­wy człowiek jest jak czte­rolis­tna ko­niczy­na [...]. Spo­tyka­ny rzad­ko, ale da­je wiele ra­dości i nadziei na szczęście

Gdy ra­dość masz w ser­cu każdy kwiat od­wza­jem­ni twój uśmiech.

To śmie­szne jak czas z nas drwi. Jak gra z na­mi w ber­ka. Ucieka co tchu, za­bierając nam naj­piękniej­sze chwi­le, a my nie pot­ra­fimy go złapać...

Zwiędły liść. Je­sien­ny zachód słońca znów wi­ta zmie­rzch. Chwi­la zapomnienia. Kaszta­ny od­pro­wadzają mnie wzro­kiem do końca. Liście. Liście są jak mo­je wspomnienia.

Zwiędły liść. Je­sien­ny zachód słońca znów wi­ta zmie­rzch. Chwi­la zapomnienia. Kaszta­ny od­pro­wadzają mnie wzro­kiem do końca. Liście. Liście są jak mo­je wspomnienia.

Książki to także świat, i to świat, który człowiek so­bie wy­biera, a nie na który przychodzi.

Ko­bieta: bez niej, biedniej.

Jeszcze je­den po­całunek.Jeszcze je­den uścisk dłoni. Na pożegnanie. Za­nim się ro­zej­dziemy,każdy w swo­ja stronę. W os­tatni dzień la­ta,na przy­wita­nie jesieni

To ja Jesień !...już przyszłam, cieszycie się ???

Młodość zachłan­nie wy­rywa kar­tki z ka­len­darza życia... Je­sień naszych dni prag­nie je tam zatrzymać...

Tak się zmęczyłem że jestem padnięty !

Uśmiech jest naj­praw­dziw­szym, kiedy jed­nocześnie uśmie­chają się oczy.