Cze­kanie spra­wia ból. Za­pom­nienie spra­wia ból. Lecz nie móc podjąć żad­nej de­cyz­ji jest naj­dot­kliw­szym cierpieniem.

To nie złość, wbrew re­gule piękności szkodzi, ale to, co ową piękność do złości przywodzi.

Można wszys­tko, ale nie da się oszu­kać sa­mego siebie.

Po­ciąg smut­ku nie spóźnia się nigdy.. na ten ra­dości można cze­kać latami

Bar­dzo ważne jest mieć poczu­cie humoru, nie ważne czy jes­teś ze wsi czy z dworu. Bez znacze­nia czy no­sisz gar­ni­tur czy dres, hu­mor naj­lep­szym le­kiem na stres. Za dar­mo i bez recepty, je­dyny prob­lem mieć na dow­cip koncepty.

Cho­ciaż wy­daje nam się, że umiera­my przez miłość wiele ra­zy, ale tak nap­rawdę to ta pier­wsza nies­pełniona miłość za­bija, bo prze­cież tyl­ko raz można um­rzeć…Każda ko­lej­na miłość może dać nam je­dynie nadzieję na zmar­twych...…aby móc wyjść z gro­bu i zaufać jeszcze raz.

Uwierz w siebie, po­nieważ możesz być os­tatnią osobą, której zaufasz.

Nie po­siada­my ta­kich słów, by móc z dur­niami mówić o mądrości.

Nie płacz że życie ko­pie Cię w tyłek, może tym ges­tem, życzy wiel­kiego szczęścia

Życie to wie­czna wędrówka, pod­czas której ciągle cze­goś szu­kamy. A może tak zat­rzy­mać się i przes­tać szu­kać? Może ktoś nas znaj­dzie? Czy tyl­ko się wszys­cy mijamy?

W życiu jest cza­sem tak, że za­miast szu­kać, le­piej jest dać się znaleźć.

Okręty z naj­piękniej­szą poezją często wypływają z portów ludzkich łez