Słucham piani­na kla­wiszy, co mi łagodzą ból życia codzien­ne­go. Za­duma­nie nad tą mu­zyką. Posłuchaj­cie, uwierzycie.

Zaw­sze jest chodź je­den człowiek dla które­go jes­teś siłą,ra­dością dnia codzien­ne­go i pro­mykiem na przyszłość.

Cza­sami war­to oder­wać się od sza­rości życia codzien­ne­go po to, by zro­zumieć, kto tak na prawdę jest dla nas najważniejszy.

Cza­sami na­wet kil­ka szcze­rych słów wys­tar­czy aby koszmar codzien­ne­go życia za­mienił się w szczęście, a na twarzy zno­wu po­jawił się uśmiech...

Pieniądze szczęścia nie dają, ale ułat­wiają drogę do szczęścia

Każdy szcze­ry uśmiech pro­wadzi nas do szczęścia.

W gęstą sieć pajęczych marzeń móc łapać za­pach wiat­ru w świet­le księżyca. We dwoje.

Kochać to chcieć prze­mie­rzyć cały świat we dwo­je, po to, by nie było miej­sca na ziemi wol­ne­go od wspólnych wspomnień .

Cza­sem to, co wy­daje się na pier­wszy rzut oka nielo­giczne może za­wierać w so­bie głębo­ki sens…to tak jak licze­nie ziare­nek pias­ku w świet­le zachodzące­go słońca…we dwoje.

Huczące wodospady

Ryś na skale

Kończąca się jesień