Łatwo jest potępić zniszczyć i zdeptać człowieka. Trudniej jest poświęcić mu swój czas podać dłoń i pomóc zrozumieć istotę jego błędów.

Tylko ktoś, kto dużo płakał, może docenić życie w całym jego pięknie i głośno się śmiać.

Czasem jedne drzwi zatrzaskują się z takim hukiem, że nie słyszymy cichego skrzypnięcia następnych, które właśnie się uchylają.

Jeśli kiedykolwiek zamierzasz cieszyć się życiem – teraz jest na to czas – nie jutro, nie za rok… Dzisiaj powinno zawsze być naszym najwspanialszym dniem.

Czasami los się tak ułoży, że wydaje się nam, że to już koniec, a ten koniec okazuje się później początkiem, tylko że całkiem czegoś innego.

Łatwo jest podjąć spokojną, rozsądną decyzję z wieczora, co innego zaś wprowadzić ją w czyn w jasnym blasku dnia.

Nie można uciec od samego siebie i nawet jeśli wybierzesz się w podróż na koniec świata, to twoja udręczona dusza wybierze się tam razem z tobą.

Mieć miejsce, do którego się wraca, to mieć dom. Mieć osobę, którą się kocha, to mieć rodzinę. Mieć obie te rzeczy to prawdziwe błogosławieństwo.

Co serce pokochało, rozum nigdy nie wymaże.

Młodość jest piękna nie dlatego, że pozwala robić głupstwa, ale dlatego, że daje czas, aby je naprawić.

Życia nie mierzy się ilością oddechów, ale ilością chwil, które zapierają dech w piersiach.

W towarzystwie tych, których kochasz, nawet milczenie daje radość.