Małe czy­ny, których do­konu­jesz, są lep­sze niż wiel­kie, które je­dynie planujesz.

Miłość jest dziką siłą. Kiedy próbu­jemy ją okiełznać, pożera nas. Kiedy próbu­jemy ją uwięzić, czy­ni z nas niewol­ników. Kiedy próbu­jemy ją zro­zumieć mie­sza nam w głowach.

Przez życie trze­ba przejść z god­nym przym­rużeniem oka, dając tym sa­mym świadec­two niez­na­nemu stwórcy, że poz­na­liśmy się na ka­pital­nym żar­cie, ja­ki uczy­nił, po­wołując nas na ten świat.

Są ludzie, którym szczęście mig­nie tyl­ko na mo­ment, na mo­ment tyl­ko się ukaże po to tyl­ko, by uczy­nić życie tym smut­niej­sze i okrutniejsze.

Bar­dzo lu­bię in­ternet. Buszo­wanie w sieci da­je wiele możli­wości. Jest nieoce­nionym źródłem in­formac­ji, roz­rywki i między­ludzkich kon­taktów. Pop­rzez sieć można się poz­nać, wy­mienić poglądy, zap­rzy­jaźnić.

Że le­ki tworzą kaleki, to także się zdarza, jeśli je zażywasz bez re­cep­ty lekarza.

Kiedy się człowiek czymś in­te­resu­je, to książki przychodzą do niego. Książka po­leca książkę. [...] zaw­sze ma się większe am­bicje niż rezultaty.

Ludzie są jak rzeki. Wo­da we wszys­tkich jed­na­kowa, ale rze­ka może być wąska, bys­tra, sze­roka, spo­koj­na, le­niwa, ciem­na, mętna, czys­ta. Tak sa­mo jest z ludźmi...

Gdy­by kąpiel po­magała na ka­ca, by­libyśmy naj­czys­tszym na­rodem na świecie.

Pok­rewne dusze zos­tają. Po­magają so­bie wszys­tko przet­rwać. Ro­zumieją, że miłość to og­romny cud przez wszys­tkie dni wszys­tkich lat.

Ta­jem­ni­ca Szczęścia jest uk­ry­ta w tym, by widzieć wszys­tkie cu­da świata i nig­dy nie za­pom­nieć o dwóch krop­lach ole­ju na łyżce.

Świat jest miej­scem cudów, ale sa­memu jest się naj­większym cudem.