Białym puchem po­sypało drze­wa, dachy, wszys­tko wokół, wszędzie pięknie, wszędzie biało i pa­nuje mroźny spokój.

Marze­nia są jak żag­le na oceanie życia, lecz bez wiary i wiat­ru zos­taną je­dynie be­zużytecznym płótnem...

Słowa wypływające z serca, to jak me­lodia miłości.

Jest me­lodia, która co im noc ciem­niej­sza, tym jaśniej­sze po­budza gwiaz­dy. Jak od­da­lone echa z niebios i kształtem jest przeszłości, która po­noć nig­dy nie wra­ca. Wo­bec niej, reszta jest... jak­by niczym.

Każdy wie, ile może zdziałać piękna me­lodia. Tyl­ko ona wycza­rowu­je ma­giczne chwi­le. To ona do­daje uro­ku i pew­ności. Tak, mu­zyka ma wielką moc. Pot­ra­fi łączyć ludzi.

przy­jaciele są jak mu­zyka, piek­na me­lodia w nud­nie brzmiącej rzeczywistości...

Pięknem życia jest zwykły uśmiech na twój wi­dok, oso­by z którą prze­mie­rzasz tą samą drogę.

Burza to piękne zja­wis­ko, a w pew­nych oko­licznościach i z pew­ny­mi ludzmi to nieza­pom­niany widok

Pod górę jest ciężko, ale wi­dok na po­kona­ne trud­ności i przeszko­dy jest bezcenny...

Ludzi fas­cy­nuje wi­dok ho­ryzon­tu. Tam kry­je się nieznane.

Krop­le deszczu na szy­bie są jak łzy w oku, za­mazują nam wi­dok na świat.

Sprawić... - żeby ktoś się na mój wi­dok uśmie­chnął, beztrosko...