Cza­sem życie zbyt szyb­ko płynie, nieo­cze­kiwa­nie zmienia nurt, lub wy­lewa się z brzegów, każąc nam zaczy­nać wszys­tko od nowa.

Książki to także świat, i to świat, który człowiek so­bie wy­biera, a nie na który przychodzi.

Miłość zaczy­na się wte­dy, kiedy szczęście dru­giej oso­by sta­je się ważniej­sze niż twoje.

Na ja­wie świat jest dla wszys­tkich je­den i ten sam; ale we śnie każdy ucieka do włas­ne­go świata.

Lus­tro po­kazu­je prawdę; nie my­li się, gdyż nie myśli. myśle­nie w swo­jej is­to­cie jest my­leniem się.

Każdy po­winien mieć ko­goś, z kim mógłby szczerze pomówić, bo choćby człowiek był nie wiado­mo jak dziel­ny, cza­sami czu­je się bar­dzo samotny.

Na­wet na od­ległość wy­miana kil­ku miłych słów wys­tar­czy, by smu­tek uśmie­chnął się.

Nie od­chodźmy zbyt da­leko od marzeń, by dro­gi pow­rotnej nie zgubić.

Żyj­my dla in­nych wte­dy dro­ga przez życie nie będzie tak wyboista.

Cho­ciaż no­gaw­ki Twoich spod­ni stały się moc­no za krótkie, to z marzeń nig­dy nie wyrastaj...

Stoczmy naj­piękniej­szą walkę - bądźmy uz­bro­jeni je­dynie w uśmiechy.

Kochaj­my. Miłość tak wiele zmienia.