Poszu­kam tęczy ósmy kolor Na złość sza­rościom dookoła Od­najdę idąc hen przed siebie Zawrócić mnie już nikt nie zdoła

Cza­sem myślę że po­winienem zos­tać wojownikiem. Sko­ro nie pot­ra­fię od­na­leźć się w miłości, może od­najdę się na wojnie...

Gdy noc już za­pad­nie na ziemi Na spa­cer wśród gwiazd się wybiorę Od­wiedzę ga­lak­tyk tysiące...

Którą drogą pójść By od­na­leźć ten bez­pie­czny port Ot­rzeć z twarzy łzy I ro­ześmiać się na cały głos...

Do ce­lu pro­wadzą różne dro­gi, ale przez to, że mo­ja jest ta­ka wy­bois­ta i krzy­wa, łat­wiej od­najdę ją wśród ty­siąca innych.

W no­cy wspo­minając dni ob­serwuję jas­ne gwiazdy może jes­teś którąś z nich może kiedyś cię odnajdę

W mu­zyce od­najdę Ciebie... W marze­niach dot­rzy­mam Ci kroku...

Ciepło w ser­cu spra­wia, że na­wet kiedy leży na dłoni i pa­dają na nie łzy bo­leści niczym naj­gor­sza ule­wa, nie zmarznie.

Na wiosnę życie sta­je się bar­dziej radosne.

Nieraz można roz­broić uśmie­chem, in­nym ra­zem za­bić powagą.

Każdy ma swój świat, w którym jest in­ny głód, są in­ne woj­ny, in­ne cierpienia.

Uczynić kogoś szczęśliwym - to jakby jego życie pomnożyć i pogłębić. Henri Frederic Amiel