Uśmiech to ta­ki skrom­ny prezent, który jest niedrogi, a zaw­sze spra­wi przyjemność.

W za­sadzie Życie łamie wszys­tkie re­guły i za­sady, a na do­datek każde­mu pot­ra­fi dać pre­zent – nies­podziankę… I chy­ba ta niep­rze­widy­wal­ność jest piękna...

Praw­dzi­wy smu­tek nie prze­mija, lecz je­dynie przy­gasa przy pod­muchu nadziei.

Kra­job­raz je­sieni wiele ma ko­lorów Wys­tar­czy spoj­rzeć ucie­szo­nymi oczyma

Pat­rz! Niebo jest tak czys­te i niebies­kie, tra­wa tak zielo­na, tęcza tak ko­loro­wa... Więc scho­waj smut­ki! Idź i stwórz no­we ko­lory w swoim życiu!

~~Wiosna~~ Przyszła ta­ka skrom­na i niewinna Nieśmiało w pąki otulona Mgłą zwiewną do­tyka pier­wios­nków Pachnąca ma­jem i zielona

Kiedy nic nie idzie po naszej myśli to na­wet tra­wa u sąsiada jest bar­dziej zielona.

nocą... pod przym­knię...ami płyną marzenia lek­ko, beztrosko niczym obłoki po nieba błękicie

Spa­cer nocą gdy mias­to już śpi Wśród ale­jek i pus­tych uliczek Kiedy wszys­tko spo­koj­nym snem drzemie Mi­gających w nim świateł nie zliczę....

Wy­bierając się na spa­cer życia po par­ku mi­jamy og­ro­dy wspomnień, które po­siadając uk­ry­te piękno zat­rzy­mują ser­ce w bez­ruchu chwili...

Wios­na. Kwitną bzy. Żyję w świecie miłości. Bez pachnie szczęściem.

Miłość i rozsądek po­win­ny iść w parze ale tych dwo­je nie prze­pada za sobą.