Ule­piona ze szczęścia We włosach mam gwiaz­dy z nieba Aniołowie się ze mną przyjaźnią Nicze­go mi więcej nie trze­ba.

Kiedyś w końcu znajdę kred­ki, który­mi po­maluję mój sza­robu­ry świat, umeb­luję go ciepłem i przy­jaźnią, śmie­chem, ra­dością, bez­troską; po­wiet­rzem, którym będę od­dychać będzie muzyka.

Bo w życiu trze­ba od­na­leźć drogę nieko­nie­cznie różami usłaną - prostą, bez wy­bojów, wy­dep­taną by dot­rzeć do ce­lu i od­na­leźć dru­giego - drogę własną,wyb­raną

Naj­bar­dziej spiera się żal z radością o miej­sce na twarzy...

Miłe słowa i uśmie­chy drążą ser­ca skały, by ra­dością dla in­nych bar­dziej tryskały...

Smu­tek po­zos­ta­wiam w so­bie; ra­dością chcę się dzielić.

Cier­pli­wie wyt­rwa­le z radością zbieram i pom­nażam plo­ny serca...

Jeżeli za cel pos­ta­wisz so­bie ra­dość z tworze­nia cze­goś, a nie osiągnięcia i pieniądze, to możesz naz­wać to praw­dziwą pasją.

Szczęście może być auten­tyczne tyl­ko wte­dy, kiedy się nim dzielisz. Jes­tem skłon­na dać Ci tak wiele.

Być radosnym, dobrze czynić i wróblom pozwolić ćwierkać - to najlepsza filozofia.

Jeśli być radością... to tą, która trwa najdłużej...

Na­jis­totniej­szą war­tością jest szczęście w związku dwoj­ga ludzi. Cza­sami mogą być lep­sze i gor­sze chwile. Ale to miłość jest szczęściem i ra­dością życia którą od­czu­wamy nieza­leżnie od okoliczności.